دیپلمات لرستانی: کنوانسیونی برای مقابله با ریزگردها در سطح منطقه ایجاد شود
امروز تصاویری از زادگاهم شهر خرمآباد دیدم که بسیار باعث تأسف بود. خرمآباد، شهری که در کودکی ما در درهای سرسبز با رودخانهای دائمی و زیبا و قلعهای بزرگ باقیمانده از عهد باستان ایستاده بر تپهای بلند در مرکز آن با ابهتی خاص، گویی پدری بود با سینهای ستبر و چشمانی باز که فرزندان و نوادگان خود را از گزند روزگار محافظت میکند. اینقدر این شهر خرم و آباد بود که نام آن را خرمآباد گذاشته بودند. وقتی به چند کیلومتری آن میرسیدی نسیمی خنک با رایحهای از درختان انار و انجیر و گردو به استقبالت میآمد و آغوش میگشود چه خوشامدی بهتر از خوشامدگویی مادر جان طبیعت.
اما تصاویر امروز این شهر را تیره و پژمرده و تسخیر شده به دست ریزگردهای موذی و زیانآور نشان میداد و نوشتهاند آلودگی 17 برابر حد استاندارد است احتمالاً این آلودگی در شهرهای مجاور که خواهر برادرهای شهر من هستند و به مرز عراق نزدیکتر مثل ایلام، کرمانشاه، اهواز، آبادان آلودگی بسیار بالاتر از این مقدار است. فکر کردم چه خوب که امروز از بحثهای سیاسی کمی به طرف مسائل فنیتر روابط بینالملل چرخش کنیم و در این مورد مطلبی بنویسیم. احتمالاً از نظر مسائل علمی زیست محیطی تلاش میشود که آثار این آلودگیها برطرف شود فکر نمیکنم هیچ مسئول محیط زیستی در هیچ کشوری آلودگی را دوست داشته باشد و در رفع آن تلاش نکند؛ اما این موضوع در حقوق و روابط بینالملل هم جایگاهی دارد. چون چند کشور در گیر مسئله هستند. عربستان اردن عراق کویت ایران. این موضوع حداقل سه بعد حقوقی بینالمللی دارد. حقوق بشر، حقوق محیطزیست و مسئولیت دولتها. هر انسانی حق دارد که از محیطزیست سالم برخوردار باشد این حق وابسته بهحق حیات است؛ اما برای اینکه مطلب طولانی نشود فقط به این سؤال میپردازم که مسئولیت دولتها در قبال آلودگی محیطزیست و خسارات ناشی از آن چیست؟ در داخل هر کشور قوانین داخلی حاکم است ولی اگر چند کشور در گیر مسئله بودند چه؟ مسئولیت کشور مبدأ آلودگی چیست؟ در حقوق بینالملل در رابطه با محیط زیست چند موضوع وجود دارد که من از دریچه مسئولیت به آن نگاه میکنم. به صورت کلی دولتها در قبال فعل و ترک فعل خود که موجب زیان به سایر کشورها میشود مسئولیت دارند. پیامد مسئولیت جبران است جبران اعم از پرداخت خسارت یا اعاده وضع به حالت عادی یا اقدامات دیگر. دو نوع اقدام ممکن است باعث مسئولیت شود. اول اقدامی که بهصورت مستقیم نقض یک قاعده حقوق بینالملل است و دوم عملی که نقض حقوق بینالملل نیست ولی آثار آن ممکن است به کشور دیگر زیان برساند. مثل کارخانهای که دود آن ممکن است باعث خشکی مزارع کشاورزان کشور همسایه شود. آلودگی محیط زیست از نوع دوم است؛ اما این آلودگی ممکن است توسط انسان ایجاد شود مانند کارخانه یا ممکن است توسط طبیعت ایجاد شود مانند ریزگردها. اگر توسط طبیعت ایجاد میشود آیا انتقال ریزگردها موجب مسئولیت دولت مبدأ میشود یا خیر؟ در اینگونه موارد یک موضوع خیلی مهم است قابلیت پیشبینی و تکرار یک پدیده. اگر یک پدیده مرتب تکرار میشود دولت مبدأ از دیدگاه حقوق بینالملل در قبال این پدیده مسئولیتهایی دارد که اگر انجام ندهد باعث مسئولیت بینالمللی آن میشود. اولین مسئولیت این است که دولت مبدا با همکاری سایر کشورها باید همه تلاش خود را بکار گیرد که از بروز آلودگی جلوگیری کند due diligence. دومین مسئولیت همکاری توام با حسن نیت با سایر کشورها بخصوص کشورهای آسیب دیده برای جلوگیری از بروز آلودگی است؛ و سومین مسئولیت انجام اقدامات پیشگیرانه precautionary measures در رابطه با آلودگی است. اگر کشوری چون عربستان یا کشور دیگری به خاطر مسائل سیاسی یا هر مسئله دیگری بیاعتنا با این موضوع برخورد کرده و هیچیک از این اقدامات را بکار نمیگیرد در قبال خسارات ناشی از آلودگی مسئولیت دارد و باید نسبت به جبران آن اقدام نماید. اما چه باید کرد. احتمالاً این اقدامات صورت گرفته است. ولی از باب تأکید عرض میکنم اولین اقدام در اینگونه موارد مستندسازی آلودگی و مستند سازی خسارات زیست محیطی و انسانی ناشی از آلودگی است impact assessments. دوم مبارزه با اینگونه آلودگی بدون همکاری همه کشورهای ذیربط امکانپذیر نیست لذا باید نهاد مستقلی فارغ از اختلافات سیاسی بین همه کشورهای منطقه برای پیگیری موضوع تشکیل شود؛ و سوم استفاده از سازمان ملل بخصوص برنامه محیط زیست یا یونپ unep به این مسئله است. جا دارد جمهوری اسلامی ایران این مسئله را با قدرت در سازمان ملل مطرح نموده و پیگیر نگارش کنوانسیونی برای مقابله با ریزگردها در سطح منطقهای شود. محسن بهاروند معاون سازمان مشورت حقوقی آسیا افریقا دهلینو- هندوستان





به گزارش پایگاه خبری یافته، " احسان علیخانی "در دهمین شب اجرای برنامه ماهعسل در سال 95 که پنجشنبه 27 خردادماه از شبکه 3 سراسری پخش شد از خانواده شهیدی دعوت کرد که پدر خانواده اهل عراق و مادرش اهل خرمآباد بودند.
حرفهای مادر را " ابوسیف" ادامه داد و گفت: من به شخصه مخالفتی با حضور جواد و بقیه بچهها نداشتم و فقط برایشان دعا میکردم و الان هم افتخار میکنم که جواد را برای دفاع از حرم حضرت زینب (ع) تقدیم کردم.
بودند.
در پایان مجدداً تاکید میشود که تا فرصت باقی است تمهیدات لازم برای حضور موفق و مثمر ثمر در این کار بزرگ فرهنگی صورت گیرد تا بیشترین بهرهوری برای معرفی هرچه بهتر لرستان و جذب گردشگر صورت گیرد.



توسعه را در مقابل طبیعت میبینید یا در کنار آن / برای کاهش اثرات سوء توسعه با طبیعت چه کنیم؟

عبدالرضا قاسمی: